Gru
6

Niedorozwój szkliwa

6 grudnia, 2019 Blog

Co to jest hipoplazja szkliwa?

Hipoplazja- niedorozwój szkliwa jest zaburzeniem rozwojowym zębów, w różnych okresach ich tworzenia. Może objawiać się zauważalnymi w jamie ustnej różnej głębokości dołkami i bruzdami na powierzchni zęba lub częściowym, a nawet całkowitym brakiem szkliwa. Choroba ta jak wyżej wspomniano charakteryzuje się niedoborem tkanki szkliwa. Szkliwo chroni zęby będąc dla nich naturalną barierą. Szkliwo ma za zadanie niwelowanie szkodliwych dla zębów czynników takich jak: ścieranie się zębów podczas żucia, działanie bakterii oraz bodźców termicznych. Ścieranie się szkliwa jest następstwem starzenia się organizmu. Niestety niedorozwój szkliwa może dotyczyć także młodych pacjentów. Istnieją różne sposoby wzmocnienia szkliwa. Hipoplazja może być spowodowana różnymi czynnikami, ale zawsze trzeba ją leczyć.

Hipoplazja- niedorozwój szkliwa jest zaburzeniem rozwojowym zębów, w różnych okresach ich tworzenia. Może objawiać się zauważalnymi w jamie ustnej różnej głębokości dołkami i bruzdami na powierzchni zęba lub częściowym, a nawet całkowitym brakiem szkliwa.

Hipoplazja szkliwa przyczyny

Rzadziej można ją spotkać u dzieci. Zazwyczaj uwidacznia się na zębach stałych. Ryzyko powstania hipoplazji zwiększają takie elementy jak: wady zgryzu, choroby przyzębia oraz wykształcenie zębów o nieprawidłowym kształcie. Oprócz tego hipoplazja może być wynikiem:

-długotrwałej diety ubogiej w witaminy A, D i K, a także fluor, magnez, fosfor oraz wapń.

-chorób wieku dziecięcego (ospa,odra, różyczka)

-chorób przewodu pokarmowego, których efektem jest zmniejszone wchłanianie witamin i mikroelementów

-zaburzeń endokrynologicznych (gruczołów tarczycy, trzustki, grasicy)

Jeśli chodzi o niedorozwój szkliwa u dzieci, to może ono być wynikiem, jak podają australijscy badacze nieprawidłowości występujących w okresie prenatalnym takich jak ekspozycja na ołów, czy przyjmowanie przez matkę tetracykliny.

Hipoplazja szkliwa objawy

Hipoplazję diagnozuje lekarz dentysta. Upośledzenie szkliwa może się objawiać białymi lub brunatnymi plamkami na powierzchni szkliwa, niewielkimi dołkami umieszczonymi na zębach, bruzdami na koronach, czy pofałdowanymi brzegami siecznych zębów. Pełny obraz hipoplazji szkliwa daje badanie mikroskopowe. Wspomniane wyżej badanie pokazuje, że szkliwo u osoby chorej jest znacznie cieńsze niż u osoby, która nie cierpi na upośledzenie szkliwa (u której nie występują objawy hipoplazji). Symptomem towarzyszącym chorobie jest niekiedy zaburzenie w budowie zębiny.

Rzadziej można ją spotkać u dzieci. Zazwyczaj uwidacznia się na zębach stałych. Ryzyko powstania hipoplazji zwiększają takie elementy jak: wady zgryzu, choroby przyzębia oraz wykształcenie zębów o nieprawidłowym kształcie. Oprócz tego hipoplazja może być wynikiem:

Hipoplazja szkliwa leczenie

Najważniejszym elementem w profilaktyce i leczeniu jest odpowiednia higiena jamy ustnej, należy pamiętać o używaniu szczoteczki do zębów o miękkim włosiu, pasty do zębów zawierającej fluor, nici dentystycznej oraz specjalnych płukanek. Dieta chorego nie powinna zawierać produktów obfitujących w cukier (jest on podstawową pożywką żyjących w jamie ustnej bakterii), należy też wyłączyć z niej kwasy ponieważ rozmiękczają one szkliwo. Według dietetyków polecane przy tym zaburzeniu jest spożywanie pełnoziarnistych kasz, makaronów, pieczywa oraz suplementów pobudzających produkcję śliny.

Leczenie dentystyczne hipoplazji opiera się na kilku procesach. Dentysta może zalecić lakowanie zębów (czyli uszczelnienie bruzd), fluoryzację (pokrywanie powierzchni zębów preparatami zawierającymi w swym składzie fluor o określonym stężeniu)

Leczenie dentystyczne hipoplazji opiera się na kilku procesach. Dentysta może zalecić lakowanie zębów (czyli uszczelnienie bruzd), fluoryzację (pokrywanie powierzchni zębów preparatami zawierającymi w swym składzie fluor o określonym stężeniu). Powinno się także regularnie usuwać kamień nazębny, oraz kontrolować stan swoich zębów, nie dopuszczając do próchnicy. Kiedy pacjent cierpi na wadę zgryzu wprowadza się dodatkowo leczenie ortodontyczne.


źródła zdjęć:

http://www.cianblog.com/wp-content/uploads/2017/12/Child-Covers-Mouth-Scared-Of-Going-To-The-Dentist.jpg
https://dentysta.eu/wp-content/uploads/2016/12/hypoplasia.jpg
https://www.ze-signon.com/img/images/gipoplaziya-zubnoj-emali-prichini-simptomi-i-lechenie_3.jpg
Lis
18

Stłoczenie zębów

18 listopada, 2019 Blog

 Jak powstaje stłoczenie zębów?

Stłoczenie zębów to najczęściej występująca wada zgryzu. Stłoczenie powstaje na skutek zmniejszania się długości łuku zębowego. Wada ta charakteryzuje się nieprawidłowościami w położeniu zębów oraz ich wyżynaniem poza łukiem zębowym. Może dojść do przebicia się przez dziąsło zębów w niewłaściwych miejscach; zęby ustawiają się wówczas jeden za drugim lub jeden nad drugim, zachodzą na siebie, rosną pod niewłaściwym kątem lub przechylają się bądź też obracają w stosunku do innych zębów.

Stłoczenie zębów to najczęściej występująca wada zgryzu. Stłoczenie powstaje na skutek zmniejszania się długości łuku zębowego. Wada ta charakteryzuje się nieprawidłowościami w położeniu zębów oraz ich wyżynaniem poza łukiem zębowym.

Stłoczenie zębów przyczyny

Przyczyny klasyfikuje się biorąc pod uwagę rodzaje stłoczenia:

-stłoczenie pierwotne- tworzy się gdy zęby są za duże w stosunku do kości szczęki i żuchwy.

stłoczenie wtórne- ma bardziej skomplikowany mechanizm. Powstaje wtedy, gdy zęby mleczne trzonowe (czwórki i piątki) zbyt wcześnie wypadną dziecku. Dochodzi do tego na skutek próchnicy gdy ząb taki trzeba usunąć.

-stłoczenie wtórne- ma bardziej skomplikowany mechanizm. Powstaje wtedy, gdy zęby mleczne trzonowe (czwórki i piątki) zbyt wcześnie wypadną dziecku. Dochodzi do tego na skutek próchnicy gdy ząb taki trzeba usunąć. Ucisk i stłoczenie zębów powodują wyrzynające się szóstki (pierwsze zęby trzonowe stałe), które przesuwają się w stronę siekaczy. Wyróżnia się jeszcze stłoczenie trzeciorzędowe zwane inaczej późnym. Pojawia się ono między 17 a 20 rokiem życia. Z powodu rozrostu żuchwy zęby sieczne dolne są do 20 roku życia wysuwane. Z powodu wysuwania natrafiają na opór zębów siecznych górnych, które powodują przemieszczenia i stłoczenia w żuchwie. Również intensywnie działają zęby ósme (zęby mądrości), dochodzi wówczas do stłoczenia zębów przednich.

Konsekwencje dla zdrowia

Stłoczenie zębów u dzieci może skutkować różnego rodzaju dysfunkcjami. Należy do nich oddychanie przez usta, które może doprowadzić do zwiększenia intensywności wady i powodować inne wady. Dotyczy to też nieprawidłowego połykania (typ niemowlęcy połykania). Wady te powinny podlegać leczeniu tak szybko, jak jest to możliwe. Należy wziąć też pod uwagę względy estetyczne, stłoczone zęby nieładnie wyglądają, zaburzona jest linia symetrii twarzy, język może być poraniony ostrymi krawędziami obróconych zębów siecznych dolnych. W miejscach stłoczenia można zauważyć kamień nazębny, którego usuwanie jest utrudnione, co wiąże się z kłopotami z nitkowaniem i szczotkowaniem. Odkładanie się kamienia nazębnego może mieć wpływ na powstawanie chorób przyzębia takich jak parodontoza. Następstwem parodontozy jest utrata kości, a czasem rozchwianie i utrata zębów.

Stłoczenie zębów leczenie

Aparat ortodontyczny zakłada się w celu rozbudowy łuku zębowego aby znalazło się miejsce dla nieprawidłowo położonych zębów. Używa się aparatu ortodontycznego ruchomego typu bionatora Balters. Stosuje się go przy stłoczeniu zębów w celu rozszerzenia szczęk. Aby zapobiec stłoczeniu, kiedy dochodzi do przedwczesnej utraty zębów piątych mlecznych stosuje się utrzymywacz przestrzeni lub protezę akrylową dziecięcą.

Stłoczenie zębów u dzieci może skutkować różnego rodzaju dysfunkcjami. Należy do nich oddychanie przez usta, które może doprowadzić do zwiększenia intensywności wady i powodować inne wady.

 


źródła zdjęć:

https://www.newengland-kids.com/blog/wp-content/uploads/2019/08/child-dentist-300×200.jpg

http://iortodonta.pl/wp-content/uploads/2014/06/stłoczenie-zębów-w-górnym-łuku-zębowym.jpg

https://www.pkt.pl/articles/1/g/3/f-4241-czym-powinien-sie-charakteryzowac-stomatolog-dzieciecy.jpg

Sty
23

Zapalenie przyzębia - Paradontoza

23 stycznia, 2019 Blog

Co to jest zapalenie przyzębia?

Zapalenie przyzębia (paradontoza) to grupa chorób, w której skład wchodzą zespół tkanek otaczających szyjkę i korzeń zęba. Jego elementami są: ozębna, wyrostek zębodołowy, oraz dziąsło. Przyzębie pełni rolę aparatu odżywiającego ząb i umocowującego go w zębodole. Spośród chorób przyzębia możemy wyróżnić: zapalenie dziąseł oraz zapalenie przyzębia.

zapalenie przyzębia może prowadzić do utraty zębów

Choroba jest najłatwiejsza do wyleczenia na etapie najwcześniejszym, czyli zapalenia dziąseł. Ignorowany stan zapalny dziąseł może ewoluować i objąć tkanki utrzymujące zęby, czyli włókna kolagenowe, łączące zęby z kością oraz kość otaczającą ząb. Kiedy mamy do czynienia z takim stanem mówimy o chorobie przyzębia. Jest to stan poważny. Następstwem nie leczonej choroby przyzębia jest zniszczenie tkanek otaczających ząb. Odsłaniają się szyjki i korzenie zębów, dziąsła cofają się. Zęby pozbawione ostoi zaczynają się przemieszczać ruszać, a w końcu wypadają.

Choroby przyzębia przyczyny

Nieprawidłowa higiena jamy ustnej przyczynia się do chorób i jest głównym powodem zapalenia dziąseł. Dzieje się tak w 90% przypadków. Na skutek nieprawidłowego lub zbyt rzadkiego mycia zębów, na zębach osadza się płytka nazębna. Płytka nazębna ma postać miękkiego osadu, w skład którego wchodzą resztki pokarmowe oraz bakterie. Odkładające się złogi ściśle przylegają do powierzchni zęba ale dają sięusunąć poprzez dokładne szczotkowanie. Jeśli jednak płytka nazębna jest nieusuawana, to z czasem twardnieje i zamienia się w kamień. Toksyny, których źródłem jest płytka nazębna, bezpośrednio odpowiadają za proces zapalny.

Zapalenie przyzębia jest rezultatem nieleczonego zapalenia dziąseł. Proces ten należy do nieodwracalnych. Zmiany chorobowe obejmują nie tylko dziąsła, ale też kości i więzadła zęba.

Do pozostałych przyczyn chorób przyzębia należą:

– cukrzyca

– wady zgryzu

– braki witamin głównie z grupy B i C

– zaburzenia metaboliczne

– nieprawidłowo wykonane wypełnienia i uzupełnienia protetyczne

– mechaniczne uszkodzenia dziąseł, np. twardym jedzeniem, zbyt mocnym szorowaniem zębów

– bruksizm

– leki podawane chorym na padaczkę, blokery kanału wapniowego, czyli preparaty stosowane przy zwalczaniu chorób układu krążenia, antybiotyki (cefalosporyny)

– częste wymioty- oznaczają nadmierną ilość kwasu w ustach, a to prowadzi do wytrawienia błony śluzowej. Powstają głębokie wżery, dziąsła stają się słabe.

Na chorobę tą cierpią nie tylko osoby starsze, ale także młodsi pacjenci to znaczy przed 30 rokiem życia. Wówczas jest to postać agresywna choroby, w której zniszczenie tkanki kostnej może w okresie 3 miesięcy osiągnąć 2mm, co u pacjenta wiąże się często z uszkodzeniem jego układu odpornościowego.

Choroby przyzębia objawy

Pierwszym niepożądany objawem choroby jest krwawienie z dziąseł podczas mycia lub w trakcie badania stomatologicznego w postaci zgłębnikowania rowka dziąsłowego. Objawy te świadczą o stanie zapalnym.

Kiedy płytka nazębna jest nie usuwana przez 3-4 dni może pojawić się stan zapalny. Ma to wpływ na dziąsła, stają się wtedy one:

– zaczerwienione

– obniżają się szyjki zębowe

– obrzęknięt

– tkliwe

– podatne na krwawienie w trakcie mycia lub podczas jedzenia nawet niezbyt twardych pokarmów

– skutkuje to rozchwianiem zębów

– nadwrażliwość szyjek zębowych na ciepło i zimno

– suchość niesmak i brzydki zapach z ust

paradontoza objawia się najczęściej krwawieniem dziąseł

Gdy dziąsła zaczynają krwawić pacjent zaczyna słabiej szczotkować zęby. Wydaje mu się, że pozwoli to na wygojenie się dziąseł. Jest to błąd ponieważ wówczas powstaje coraz grubsza płytka nazębna, toksyny bakteryjne drażnią dziąsło, dlatego krwawi ono jeszcze bardziej.

Choroby przyzębia leczenie

Kiedy wdał się stan zapalny dziąseł należy skierować się do lekarza, który dokona usunięcia kamienia nadziąsłowego, poddziąsłowego i płytki nazębnej. W przebiegu zapalenia przydziąseł w pierwszej kolejności wdraża się leczenie przeciwzapalne (podobnie jak w przypadku zapalenia dziąseł), usuwające przyczynę choroby. Kolejnym krokiem jest naprawa uszkodzonych struktur przyzębia usuwająca skutki schorzenia. Do środków leczniczo-regeneracyjnych należą: gingiwektomia, kiretaż czy operacje płatowe. Tymi zabiegami zajmuje się już lekarz specjalista periodontolog.

zapalenie przyzębia wymaga wizyty u stomatologa

źródla zdjęć:

http://periodental.com.pl/wp-content/uploads/2017/03/periodentologia-1.jpg
https://s.hswstatic.com/gif/sore-gums-1.jpg
https://dentalhealthmn.com/wp-content/uploads/2018/02/Female-dentist-with-male-patient-500×333.jpg